Prijava

[SDL] Studentski Dnevni List

Pretraga

Na današnji dan

Stevan Sremac – „Pisac sa beležnicom”

Ksenija Dimitrijević 12.8.2022. Komentari

Na današnji dan 1906. godine u Sokobanji umro je srpski pisac Stevan Sremac. Sremac je slučajno umro od trovanja krvi, posle kratke i iznenadne bolesti. Bio je poznati srpski pisac, akademik, idealista, realista i bio je jako privržen tradicionalizmu. 

Foto: Emisija „Stevan Sremac i stari Niš”

Stevan Sremac rođen je u zanatskoj porodici u Senti, Bačkoj. Živeo je sa majkom Katicom, ocem Avramom i dva mlađa brata. Majku je izgubio kada je imao sedam godina, a oca sa 17 godina i nakon njihove smrti preselio se u Beograd zbog školovanja. Odlučio je da studira istoriju i priključio se Liberarnij stranci. Kao student se pridružio Vojsci Srbije i otišao u rat za oslobođenje Jugoistočne Srbije i Niša od Turaka. Nakon povratka iz rata diplomirao je na Beogradskoj Velikoj školi istoriju i filozofiju.

Postao je profesor u gimnazijama, gde je radio u svojoj profesiji do kraja života. Predavao je krasopis, crtanje, nemački, moral, srpsku gramatiku, srpsku istoriju, geografiju i opštu istoriju u Nišu, Pirotu i Beogradu. Bio je poznat po anegdotama, a zbog svoje nežnosti i dobrote imao je blizak odnos sa učenicima. U Nišu je sa kolegama radio na otvaranju pozorišne družine Sinđelić.

Književni ugled stekao je kasno 1890. godine. Imao je moć da zapaža stvarnost koja ga okružuje. Ne iskrivljuje stvarnost ni kada se ona sukobljava sa njegovim ideološkim pogledima, te su tako nastali brojni romani i pripovetke bezvremenske umetničke vrednosti. Bio je poznat kao pisac sa beležnicom, što znači da su sva njegova dela nastala na osnovu priča koje je čuo i zapažanja koje je sam zabeležio putujući kroz Srbiju. Smatra se najizrazitijim predstavnikom srpske humorističke proze. Književni pravac mu je bio realizam.

Objavio je knjigu pod naslovom Iz knjiga starostavnih 1903. godine i ona predstavlja početak njegovog književnog stvaralaštva. Prva hronika koju je objavio zvala se Vladimir Dukljanin. Neka od njegovih mnogobrojnih dela su: Božićna pečenica (1893), Ivkova slava – delo koje je Sremcu donelo književnu slavu (1895), Vukadin (1903)Limuncija na selu (1896), Pop Ćira i pop Spira – spada u najbolje humoristične romane u srpskoj književnosti (1898), Čiča Jordan (1903) i Zona Zamfirova – delo sa najboljom kompozicijom (1903).

Bio je na strani vlasti i birokratije, dok se protivio sirotinji. Smatrao je da seljaci treba da se slažu sa svime što vlast donosi. Takođe, bio je protivnik svega što je inovativno u politici i društvenom životu. To se vidi i u njegovim delima, gde dolazi do sukoba njega kao pisca i njega kao političara. Bio je veran svemu starom i patrijahalnom, tako je pred kraj života odabrao Sokobanju kao lečilište, jer je zadržala staru arhitekturu i duh starijih vremena.

U Nišu njegovo ime nose Prva niška gimnazija i Narodna biblioteka, a svake godine, u njegovu čast, krajem novembra održava se gradska manifestacija Dani Stevana Sremca kada se proglašava dobitnik književne nagrade. U Nišu postoji i spomenik Stevanu Sremcu. Zaveden je u 100 najistaknutijih Srba. Primljen je u Srpsku akademiju nauka i umetnosti kao njen stalni član 1906. godine.

Izvori: www.biografija.org

NA DANŠNJI DAN,Stevan Sremac,Pisac,Niš,Gimnazija „Stevan Sremac“,Spomenik Stevanu Sremcu,

Komentari

Morate biti registrovani i prijavljeni da biste ostavili komentar.